Dicht bij de client als zorgbemiddelaar
Een meer diverse baan binnen CZ kan Zorgbemiddelaar pgb Sanne zich bijna niet voorstellen. Van huisbezoeken tot bewuste-keuzegesprekken en van administratie tot rapporteren. “Ja, je zit iedere dag achter de laptop, maar dat is het enige wat hetzelfde is.” Flexibiliteit waar ze bewust voor koos, maar die haar tegelijkertijd verraste.
Na ruim 12 jaar in de zorg te werken, moest Sanne op zoek naar iets anders. “In 2024 werd ik gediagnosticeerd met reuma, dus aan het bed staan lukte niet meer. Dan ga je denken: wat dan?” CZ bleek het antwoord op die vraag. In december 2024 startte ze als Zorgbemiddelaar pgb. Een functie die pas echt begint te leven als je er middenin zit, zo vindt Sanne zelf. “De eerste twee maanden stonden volledig in het teken van onboarding. Eerst op kantoor om systemen en processen te leren kennen. Vervolgens ging ik mee op huisbezoeken waar ik stap voor stap een grotere rol pakte. Daar kreeg ik echt gevoel bij het werk.”
Meer dan controle-rol
Al snel ontdekte Sanne dat haar rol meer omvatte dan op papier lijkt. “In de basis voeren wij controles uit. Klopt de zorg die wordt geboden, zit het wettelijk goed in elkaar?” Maar de adviesrol is zeker net zo belangrijk, merkte Sanne. “We zijn ook echt een luisterend oor voor de mensen. We zien hoe het écht met iemand is. Merken we dat iemand verbetert of verslechtert, dan kunnen we beter passende zorg adviseren. Of kom ik bij een ouder met minderjarig kind met een beperking, dan ga ik ook het gesprek aan over wat er gebeurt als het kind achttien wordt en of ze wel eens nadenken over de toekomst.” Dit soort adviesgesprekken zijn de zaken waar Sanne net dat beetje extra doet voor de verzekerden. “Wat mij betreft ligt hier een grote nadruk op in het werk.”
Sterk in je schoenen staan
Het werk als Zorgbemiddelaar pgb is divers, afwisselend en soms ook uitdagend. “Je moet wel sterk in je schoenen staan”, vindt Sanne. “We gaan op huisbezoek met een reden. Mensen zijn ziek, op welke manier dan ook, en hebben zorg nodig. Je kijkt een inkijkje in andermans privéleven. Dat kan soms zwaar zijn.” Maar huisbezoeken kunnen ook heel gezellig zijn. “Laatst moest ik naar een tachtigjarige man die samenwoonde met zijn drie broers. Het was net alsof ik bij opa op bezoek was. Dat zijn leuke bezoekjes.”
Dat de casussen uiteenlopend zijn, mag duidelijk zijn. “Soms heb je te maken met zwaar verstandelijk beperkte mensen, drugsmisbruik of iemand die terminaal is. Het is fijn om naderhand even je hart te luchten bij een collega”, vindt Sanne.
Op afstand, maar dichtbij
Is Sanne niet op huisbezoek, dan werkt ze thuis. Vanzelfsprekend voor haar en haar collega’s. “Het is wel goed om te beseffen dat je veel alleen bent in dit werk.” Fysiek alleen, bedoelt ze dan. Want ook al ziet ze haar collega’s niet wekelijks, ze hebben nauw contact onderling. “Ieder heeft zo zijn eigen expertise; jeugdzorg of ouderenzorg bijvoorbeeld. Er is altijd iemand bij wie je kunt aankloppen als je het even niet weet. Of wanneer je twijfelt aan je keuzes, is het fijn als je even overleg kunt plegen bij een ander.”
Ziet Sanne haar collega’s dan helemaal niet? “Eens in de vier tot zes weken komen we bij elkaar op kantoor. Dan nemen we de tijd voor goed teamoverleg.” En om elkaar even informeel te spreken. Gewoon, op kantoor, maar ook naderhand tijdens een etentje. Deze periodieke teamdagen zijn erg waardevol. “We kijken nu of we de dag wat kunnen uitbreiden, om nog meer te bespreken.”
